Mijn naam is Loice Kopulo Karisa en ik ben geboren in november 1973.
Kilifi was mijn geboorteplaats maar ik woon nu in Mtwapa. Ik ben getrouwd met Stanley en heb drie kinderen, twee meisjes en een jongen. Mijn dochter Marina is vernoemd naar de moeder van Marieke.

Nadat ik mijn diploma van de lerarenopleiding succesvol had ontvangen werkte ik op verschillende scholen. Ik was lerares in zowel rijke als arme wijken in Kenia, waar ik voornamelijk aan kleuterklassen lesgaf. Tijdens mijn laatste baan werd ik geïnspireerd om mijn eigen community-school op te zetten. Dit gebeurde omdat ik continu met de armoede in mijn woonwijk werd geconfronteerd. Het is tijd dat we terug gaan naar 1996, het jaar dat ik startte met mijn community-project.

Ik startte een klein schooltje in het Snake-park in Mtwapa. Toeristen van de nabij gelegen hotels bezochten het schooltje regelmatig en doneerden soms geld. Hierdoor konden we een groot aantal kleuters naar school laten gaan. Deze kleine kinderen vonden het vooral een feest de toeristen te zien en snoepjes van hen te krijgen!

We begonnen met 36 leerlingen op de openingsdag. Vijf maanden later was dit aantal al gegroeid tot 76 leerlingen, 2/3 hiervan waren meisjes. Het aantal leerlingen bleef vrij constant tot het jaar 1999. In dat jaar openden er twee nieuwe privéscholen hun deuren. Deze scholen waren mooier en beter gebouwd dan mijn twee kleine lokaaltjes. De terugloop van leerlingen werd zorgelijk en ik ging op zoek naar hulp. Met een heleboel kleine donaties vanuit de community was het mogelijk een eigen stuk land te kopen. Ik betaalde iedere maand een klein beetje schuld af om zo twee lokalen te kunnen bouwen.

Momenteel is de school erg gegroeid. Ik heb nu een school welke bestaat uit 8 lokalen. We hebben een peutergroep en verder worden de lokalen gevuld door klas 1 tot klas 7. We hebben een gemiddelde van 15 leerlingen per groep. Verder heb ik 12 enthousiaste leerkrachten kunnen aantrekken. Ondanks de groei van de school kampten we met grote problemen. Zo waren er maar twee permanente, van steen gebouwde, klaslokalen.

De andere lokalen zijn van spaanplaat. Regelmatig vertrekken onze beste leerkrachten naar een school waar er een beter salaris te krijgen is. Om de leraren te betalen vragen we een kleine bijdrage van de ouders. Meer dan 2/3 van onze leerlingen komen echter uit zeer arme gezinnen. En daarvan is zo'n 25 procent wees. Het kleine bedrag wordt vaak niet betaald door deze gezinnen.

Ik ben van heel ver gekomen, op eigen kracht en met veel hulp vanuit de gemeenschap. Maar ik heb ook nog zoveel wensen voor mijn school. Dankbaar ben ik dat er hulp is gekomen in de vorm van de stichting. Mijn droom is om alle kinderen uit de gemeenschap naar school te kunnen sturen. En dat die school een prettige omgeving is voor deze kinderen.

De school wil haar jonge leerlingen op laten groeien tot volwassen en verantwoordelijke burgers van Kenia.

Ik dank u voor al uw hulp. Ik heb er geen woorden voor zo dankbaar ben ik.

God bless you.

Loice Karisa.